RSS

Priesteressen van Astara

Links in Cobra’s artikel “Heilige Vereniging” van 8 juli 2018:
“Sinds de val van Atlantis hebben priesteressen van Astara de mysteries van Heilige Vereniging op de oppervlakte van de planeet bewaard.
http://isigacagri2015.blogspot.com/2017/11/priestesses-of-astera-astara.html
http://isigacagri2015.blogspot.com/2017/10/return-of-astara.html
En binnen het Agartha netwerk:
http://isigacagri2015.blogspot.com/2017/11/priestess-activation-meditation.html

Ik heb deze 3 artikelen hieronder op volgorde van datum geplaatst: Terugkeer van AstaraPriesteressen van AstaraPriesteres activatie meditatie

 

Terugkeer van Astara – 30 oktober 2017

Astara vond land nadat Atlantis onderging. Zij rustte bij een meer. Dit was een plaats ergens tussen Noord en Zuid Amerika. Er was een eiland gevormd na de tektonische veranderingen. Het was echter alleen zand. Onvruchtbaar land …

Astara maakte deel uit van de Tempel van Liefde in Atlantis. Er waren andere leden van deze tempel. Zij waren allen hogepriesteressen. Zij waren degenen verantwoordelijk voor Gaia Sophia. Zij hielden de energieën stabiel in liefdevolle staat op deze planeet van vrije wil. Zij waren degenen die liefde verankerden. Zij waren degenen die de Heilige Graal beschermden.

Zij waren ook leiders van Atlantis. De leiders waren gekozen gebaseerd op hun spirituele ontwikkeling. Maar toen begonnen zij – de priesteressen – de signalen te zien. Er groeide duister. Zij moesten zich voorbereiden. Het experiment bracht de meest onverwachte uitkomsten. Dus zij moesten met een plan komen. Natuurlijk was dit ook een cyclus. De cyclus zou gaan eindigen. Zij vormden een plan, een plan dat kon worden veranderd maar dat ook het experiment tot een einde zou brengen met de uitkomst dat Gaia Sophia gered zou worden.

Dus hadden de priesteressen een vrijwilliger nodig. En de vrijwilliger was Astara. Zij was jong vergeleken met de andere priesteressen, maar zij was krachtig en wilde het. Haar gave was haar aanpassingsvermogen. Zij kon snel de verandering accepteren en daarvan groeien. Zij kon zichzelf ook genezen. Dus, terwijl alle priesteressen de planeet zouden verlaten zou zij blijven. Zij zou het leven in een gelimiteerd lichaam accepteren, maar als de tijd kwam zou zij beginnen zich te herinneren en zichzelf terugeisen.

Aangezien de duisteren anderen implanteerden had Astara ook een implantaat. Haar implantaat was echter een positieve. Het was een Elohim implantaat. Het zou haar helpen om zichzelf terug te eisen in de vormen van haar incarnaties in het verleden. Waar de duisteren iedereen op de oppervlakte zouden implanteren en zouden zorgen dat zij door deze implantaten hun verleden vergaten, zou het Elohim implantaat Astara helpen om langzaam te ontwaken. Om haar incarnaties uit het verleden in dromen en visies te zien, en met ze te versmelten, healing van ze krijgen.

In die tijd kwamen wezens met duistere intenties Atlantis binnen. Sommige van de bestaande leiders maakten de weg voor het duister vrij om met ze te experimenteren. Zij waren zo naïef. Zij zouden beter hebben moeten weten. Duisteren creëerden de nieuwe lichamen en overtuigden anderen ervan om erin te stappen. In het begin was het een plezierig spel. De nieuwe lichamen waren vrij van implantaten en er waren veel mogelijkheden voor nieuwe ervaringen. Was het leven uiteindelijk niet gewoon een experiment?

Alleen als je waarde aan leven geeft. De duisteren deden dat niet. Nadat zij begonnen met deze nieuwe lichamen uitwisselingpraktijken, introduceerden zij langzaam de implantaten. Daarmee bezig werden zij experts. Zij waren in staat om velen voor de gek te houden. Voordat zij zich konden realiseren wat er gaande was, was bijna geheel Atlantis geïmplanteerd. Alle Atlantiërs werden slaven van ze. Zij dienden hen op elke mogelijke manier. Voor het duister was dit een spel waarvan zij niet genoeg konden krijgen. Hoe meer ze het speelden, hoe meer dat zij het wilden spelen.

Zij zouden deze creaturen creëren en hen zelfs nieuwe landen laten binnengaan. Het was geen verrassing op de oppervlakte wanneer je wezens zag die half mens – half dier waren. Zelfs mensen ….

Duisteren hielden van hun drankjes – de elixers die zij van bloemen maakten. Wanneer zij er verveeld van raakten veranderden zij hun lichamen. Je zou niet weten wie wie was. Moeder Gaia was een planeet van decepties geworden….

De zieners van de hogepriesteressen zagen van tevoren goed de signalen. Zij besloten te vertrekken. Astara van hen allemaal bood zich aan als vrijwilliger om te blijven. Zij zou blijven en zij zou het anker worden voor anderen om weer terug te komen. Wanneer de tijd er rijp voor was – wanneer het experiment eindigde.

De dag dat Atlantis onderging, ging zij naar de Tempel van Liefde. Om er voor de laatste keer naar te kijken. Zij zat onder de Koepel van Liefde bij de fontein. Niet wetend wat zij vervolgens zou doen kalmeerde zij zichzelf met het luisteren naar de waterstroom.

De meeste levende wezens waren al vertrokken. Zij wisten dat dit eraan kwam. De meesten waren ondergronds gegaan. Zij begonnen daar nieuwe gemeenschappen. Dus Astara zat daar heel alleen.  Voor de eerste keer in haar bestaan wist zij niet wat vervolgens te doen. Dus zij ging naar de plek waar zij zich het meest thuis voelde. Zij ging naar haar huis en wachtte – wachtte op de laatste strohalm. Zij hoopte dat het niet zou gebeuren. Zij wist dat het een lange wacht zou worden. Er zou lijden zijn. Het zou niet alleen haar lijden zijn, het zou lijden zijn voor iedereen.

Op dat moment nam Astara haar besluit. Zij zou op de oppervlakte blijven en helpen om gemeenschappen te bouwen. Zij zou ze leiden zoals zij eerder deed in Atlantis. Zij zou ze laten zien hoe in liefde en harmonie te leven. Was zij geen ‘wegwijzer’? En dit zou zijn wat zij zou doen.

Astara had vleugels. Toen Atlantis zonk was zij de laatste om te vertrekken.

Dus Astara besloot om naar het oosten te gaan. Zij koos wat nu Mosul is, Neneveh. Zij vond daar mensen. Zij ging met ze samen. Zij bouwde daar tempels van aarde. Zij genas mensen, leerde hen hoe te overleven. Ze leerde ze kunst. Ze liet ze zien hoe dingen te maken van modder, agricultuur, en creëerde cirkels van vrouwen en liet hen de kracht zien van massa intentie.

Zij moest echter de meeste kennis voor zichzelf houden. Maar zij creëerde gebouwen en kolommen, zij creëerde kunst. Zij leerde kunst aan de mensen. Omdat zij wist dat de vloek van vergeten alles zou consumeren, zelfs haar uiteindelijk. Dus zij besloot kunst te gebruiken als een middel, iets om haar te laten herinneren.

Het was een lange wacht voor haar. De mensen herinnerden zich haar met verschillende namen. Zij was Isis, Ishtar voor sommigen. Zij was moeder Sekhmet, Hathor, Ma’at en Bastet. Velen kenden haar als Eos, en mogelijk als de laatste naam die zij kreeg: Brenger van de Dageraad – Godin Aurora!

Vele malen waren de gemeenschappen die zij creëerde genomen door grote vuurbollen. Na elk daarvan zou zijn verzamelen wat was overgebleven en zij zou ergens anders naar toe gaan en opnieuw beginnen. Dus leven na leven nam het duister een stukje van haar. Zij doodden haar vele malen. Elke keer dat zij was gedood kwam zij weer terug! Zij hield niet van oorlogen, maar zij moest het leren. Totdat zij op een dag zo geïmplanteerd en moe was dat zij zich niet meer kon herinneren wie zij was!

O lieve Astara! Je komt nu terug! Je komt terug! Je volgt de aanwijzingen om terug te eisen wie je bent!

O lieve Astara, ik kan jouw Licht zien! Jij ontwaakt in de harten van velen die je hebt aangeraakt! Jij bent aan het ontwaken om jouw identiteit terug te pakken!

Deze cyclus komt nu eindelijk aan zijn eind, en jij Astara wordt weer Een. Als Aurora! Als Een! Als een feniks rijs jij omhoog uit jouw as!

Laat er Licht zijn! En alleen Licht!

http://isigacagri2015.blogspot.com/2017/10/return-of-astara.html

 

Priesteressen van Astera (Astara) – 4 november 2017

“Er zijn priesteressen van Astera (Astara) wiens lichamen en minds zijn gewijd als Tempels van Herinnering. In de botten, vlees en organen van deze vrouwen, in hun cellen, zijn historische gebeurtenissen gestroomd en kennis om te bewaren. In deze vrouwen, deze herinneringbewaarders, zijn juwelen van openbaring opgeslagen, zegeningen voor genezing en creatie. Sommigen zeggen dat de ware gift van deze vrouwen is hun vermogen om naadloos te verbinden met al het Leven zelf – om de oude records te lezen in het kleinste korreltje zand, in de nerven van een blad, in een constellatie van sterren, of in de zachtheid van een kus op de lippen. Deze herinneringbewaarders zijn zowel leeg als vol als zij wijsheid door de eeuwen heen dragen.”

Gaia Codex:Node 444.54.281

Priesteressen van Atlantis werkten samen als deel van de mysteriescholen. Zij bouwden tempels, deden rituelen om de energieën in de liefdevolle staat te houden. Deze missie was heel belangrijk in dit experiment als gevolg van vrije wil, dus de priesteressen waren constant de kosmische regels aan het leren en versterkten hun verbinding met het goddelijke vrouwelijke. Als zij hogere niveaus van bewustzijn bereikten waren zij geïnitieerd in tempels als de beschermers van Sophia Gaia, waarheid, rechtvaardigheid, liefde en harmonie.

Toen de zieners de signalen van duister begonnen te zien ontwikkelden de hogepriesteressen van de Tempel van Liefde een fail-safe plan om Sophia Gaia te beschermen. In dit plan namen de priesteressen de missie op zich om oude kennis met zich te dragen. Sommigen van deze wezens bleven op Aarde terwijl de meesten weggingen – om terug te komen aan het eind van de cyclus. Al deze goddelijke wezens komen nu terug naar de Aarde om hun missies te vervullen.

Degenen die op Aarde bleven om deze kennis te beschermen vormden een groep die werd genoemd “Priesteressen van Astara”. Zij wisten dat zij onder de vloek zouden zijn van vergeten, dus zij codeerden deze kennis in symbolen. Leven na leven gebruikten deze wezen deze symbolen binnen werken van kunst, ook al konden zij zich niet volledig de oorspronkelijke betekenissen herinneren. Hoe hard de duisteren ook probeerden om negatieve betekenissen op deze symbolen te drukken, zij konden hun doelen niet bereiken. Zij konden ook niet zoveel objecten van kunst uitbannen. Hun rituelen om negatieve betekenissen toe te schrijven aan kunst konden geen succes hebben.

De priesteressen van Astara brachten de kennis van generatie op generatie over. Zelfs nu is deze oude kennis op Aarde en wacht op ons om het te decoderen.

Voorbeelden van Halafian en Sumerian Oude Potten bevatten symbolen van zowel het goddelijke vrouwelijke en het goddelijke mannelijke.

Terwijl deze gecodeerde boodschappen waren ingebed in de onderbewuste minds en lichamen van deze priesteressen, zou er uiteindelijk een tijd komen waar deze herinneringen ontsloten en gedecodeerd zouden worden. Iemand moest deze missie op zich nemen, en deze persoon was St. Germain. Alhoewel de meesten hem kennen als de opgestegen meester die overvloed zou brengen, is hij ook een meester van spirituele alchemie en hij, met zijn tweelingvlam, heeft de missie op zich genomen om wezens op deze planeet te helpen om boven dualiteit uit te groeien.

Het symbool van St. Germain, het Maltezer Kruis, is in onze levens. Merk op dat het beeld links toegevoegde symbolisme bevat die zijn vereniging met zijn tweelingvlam in zich heeft.

Dit zal worden gedaan door werkelijke alchemie. In de menselijke geschiedenis is door de duisteren veel negatieve betekenis gegeven aan alchemie. Echter, in werkelijkheid leert de ware alchemie het proces voor het kennen/vinden van onze ware zelven. Het bevat de technieken om jezelf uit de dualistische realiteit te krijgen. Met Alchemie worden wij verondersteld om alle duister uit ons bewustzijn te transformeren naar een verlichte staat door het gaan van de stappen van lichaam, mind, en spirit purificatie.

https://www.youtube.com/watch?v=Et7dcjQQIKA&t=9s

Zoals Mark Passio in the video hierboven stelt, moet alchemie voor de wezens op deze planeet gaan door het decoderen van veel allegorieën. Aangezien het overgrote deel van duistere invloed op Aarde is verzwakt, is het nu tijd om de ware leringen van alchemie te ontsluiten. Om deze reden is St. Germain begonnen om de priesteressen te contacteren om het proces van zelfontdekking te beginnen. Deze wezens zullen de rol van leraren op zich nemen na de Event, en de mensheid helpen om te genezen en het proces te leren van het worden van Een.

Dit proces zal moeten worden gedaan door elk individu en er is veel om te zuiveren. Wij, als mensheid, moeten niet op anderen wachten om ascentiekamers te brengen en dit voor ons te doen. Elk individu kan en moet een bewust besluit nemen om door dit proces te gaan om zo Eenheid te bereiken. Wij moeten dit zelf doen. Zoals zovelen zeggen: “Wij zijn degenen waarop wij hebben gewacht”.

Priesteressen van Atlantis …

St. Germain is klaar om met jou te verbinden om te helpen de kennis te ontsluiten die je altijd hebt gekend / diep van binnen hebt gevoeld. Het is tijd om het te activeren. Het is tijd om met hem te verbinden. Laten wij de wijsheid van het goddelijke vrouwelijke ontsluiten. Wij zijn klaar.

Liefde overwint alles, wij geven ook over aan Liefde!

http://isigacagri2015.blogspot.com/2017/11/priestesses-of-astera-astara.html

 

Priesteres Activatie Meditatie – 16 november 2017

Het is nu tijd voor de priesteressen van Atlantis om zich te herinneren en hun identiteiten terug te nemen. Tijd om te worden wat je lang geleden was … Tijd om te genezen en tijd om Een te zijn. Ik ben geleid om deze meditatie te publiceren om jou te helpen met deze activatie. Ik zou willen aanraden dat je rozen essentiële olie gebruikt (Bulgaarse roze rozenolie – rose otto – is de beste) gedurende deze meditatie.

Het is tijd. Er was ooit alleen LIEFDE en het zal weer LIEFDE zijn!

1.Stel je voor dat je in Atlantis bent. Je komt nu door de deuren van de Tempel van Liefde in een lange hal. Het plafond en de muren van deze hal zijn van rode mist. Het ruikt als rode rozen. Met elke stap voel jij je meer ontspannen en gegrond. Je laat al jouw emoties achter je. Je voelt je hier veilig en je weet dat er van je wordt gehouden. Je voelt jouw verbinding met Gaia toenemen.

2.Je gaat nu de trappen af de tempel binnen. Je bent nu in een grot. Terwijl je de trap afdaalt begin je het geluid van water te horen. Dit geluid maakt dat jij je rustig voelt.

3.Je staat nu in een groot gebied. Aan jouw rechterkant is een waterval die een aquamarijnkleurige vijver vult.

Het water van de vijver vloeit over in de rivier in de grot. Je realiseert je dat water Licht in zich heeft en het schittert.

4.Je herinnert je dit water. Je weet nu dat je in dit water moet gaan. Je kleedt je uit en zwemt naar de waterval en je neemt daar een douche. Terwijl je in het water bent voel je dat je geneest van al jouw wonden van al jouw vorige levens. Het water geneest jouw fysieke lichaam. Je voelt dat jouw levenskracht toeneemt.

5.Je gaat het water uit en je ziet een groot gebied met een hoog plafond. Je ziet vele kristallen op het plafond met veel kleuren. Je ziet gevleugelde vrouwenstandbeelden bij de muren.

6.Je herinnert je deze plek. Diepe herinneringen beginnen naar boven te komen. Je weet nu dat je bent geactiveerd. Je voelt je dankbaar voor deze ervaring en je verlaat deze plek om later weer terug te komen.

http://isigacagri2015.blogspot.com/2017/11/priestess-activation-meditation.html

Vertaald door Veronica

 

Advertenties
 

Reacties zijn gesloten.

 
%d bloggers liken dit: